Pracę duszpasterską w Bydgoszczy łączył z czynną działalnością na polu narodowym. W 1917 r. wszedł w skład komitetu honorowego obchodów setnej rocznicy śmierci Tadeusza Kościuszki z siedzibą w Poznaniu i czynnie uczestniczył 15 października i 4 listopada t.r. w obchodach tej rocznicy w Bydgoszczy. Z jego pomocą powstała w 1917 1. Drużyna harcerska im. Stanisława Staszica, która prowadziła wychowanie patriotyczne skautów. Był delegatem na Polski Sejm Dzielnicowy w Poznaniu (3–5 grudnia 1918 r.) W okresie powstania wielkopolskiego, jako aktywny działacz społeczny, organizował broń i żywność dla powstańców. W styczniu 1919 r., kiedy w mieście pojawił się Grenzschutz, został ciężko pobity na dworcu bydgoskim przez kolejarzy niemieckich. Tylko dzięki przytomności umysłu i pomocy towarzyszącego mu aptekarza Władysława Kużaja uszedł z życiem.