by poradzić sobie z tą sytuacją posługiwano się przezwiskami i przydomkami.
Przed drugą połową XVII wieku wieś należała do dóbr Jełowickich, następnie kolejno do Olędzkich, Malewczyków, Czaplickich, Bogatków i Strażyców. Od 11 stycznia 1765 należała do rzymskokatolickiej parafii Ostrówki.
Przed II wojną światową w granicach Polski, w gminie Huszcza w powiecie lubomelskim. Już po wybuchu wojny Wola Ostrowiecka liczyła około 136 gospodarstw, w których mieszkało 197 rodzin, tj. nie mniej niż 866 osób.
Zniszczenie wsi
30 sierpnia 1943 roku mieszkańcy wsi Wola Ostrowiecka i Ostrówki zostali wymordowani przez pododdziały kurenia UPA Iwana Kłymczaka „Łysego”. Upowcom towarzyszyła okoliczna ludność ukraińska, tzw. „czerń”, która dobijała rannych i grabiła mienie. W Woli Ostrowieckiej śmierć poniosło co najmniej 568 osób, w tym 161 mężczyzn, 185 kobiet i 222 dzieci. Prawdopodobnie liczba ofiar była nieco wyższa i jest szacowana na około 620 osóbGrzegorz Motyka, Od rzezi wołyńskiej do akcji „Wisła”, s. 146–147.. Uratowały się osoby, które ukrywały się w zabudowaniach, ranne lub udające zabite. Obecnie szacuje się, że w obu miejscowościach zginęło ok. 1050 osób, w większości kobiety i dzieci. Ciała zabitych zostały zakopane przez sprawców i ludność ukraińską na miejscu zbrodni w kilku dołach.