Rada Państwa nadała mu tytuł profesora zwyczajnego.

W latach 1968–1969 był pełnomocnikiem rektora ds. studiów dla pracujących Politechniki Poznańskiej, następnie w latach 1969–1981 był prorektorem i I zastępcą rektora, a w latach 1982–1983 został rektorem Politechniki Poznańskiej. W latach 1986–1989 był członkiem Ogólnopolskiego Komitetu Grunwaldzkiego.

Był jednym z inicjatorów powołania w Lesznie Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej. W latach 1999–2008 był jej prorektorem ds. nauki i rozwoju. W 2008 został jej rektorem.

Działalność publiczna W 1945 r. wstąpił do Milicji Obywatelskiej. Od 1961 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od 1973 do 1978 r. wchodził w skład Komitetu Uczelnianego PZPR przy Politechnice Poznańskiej. W latach 1973–1982 był członkiem Rady Głównej Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki. Od 1983 do 1987 pełnił funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki. W okresie 1987–1989 sprawował urząd podsekretarza stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej, a w latach 1989–1991 był dyrektorem generalnym w tym ministerstwie. W 1996 r. został członkiem Rady ds.