thumb|250px|Linia Zygfryda Fort Driant – fortyfikacja na Linii Zygfryda z okresu I i II wojny światowej.
Historia Powstanie i I wojna światowa Fort wybudowano w 1902 roku jako część wału ochronnego, mającego strzec kraju w razie ataku ze strony II Rzeszy. Mimo iż było to miejsce świetnie umocnione, Niemcy po wybuchu I wojny światowej zdobyli je i dalej umacniali, lecz według swojego projektu. Gdy fort znów znalazł się w rękach Francuzów, ci nie ustawali w budowie umocnień, choć Driant był już najsilniejszą fortyfikacją w Europie. Często porównywano go z fortem Daumont pod Verdun, ale ten nie mógł już dorównać Driantowi.
Swoją nazwę fort zawdzięczał podpułkownikowi Driantowi, który poległ w walce w Daumont.
II wojna światowa
W okresie panowania III Rzeszy Driant stał się elementem Linii Zygfryda. Był faworyzowany przez Hitlera, który kazał ulepszać go zbrojnym betonem, w którego skuteczność szczerze wierzył.
We wrześniu 1944 roku wojska amerykańskie stanęły przed trudnym zadaniem zdobycia fortu. Był to ruch ryzykowny, ale właściwie konieczny – inne opcje zdobycia Metzu były dużo bardziej niebezpieczne.