natychmiast po zakończeniu akcji został awansowany na stanowisko dowódcy 1. pułku kawalerii SS.

W latach 1941–1943 jako dowódca 1. pułku kawalerii SS walczył na froncie wschodnim. W latach 1943–1944 pełnił różne stanowiska w strukturach 8 Dywizji Kawalerii SS „Florian Geyer” oraz innych jednostek SS na froncie wschodnim. W 1944 roku został mianowany dowódcą 31 Ochotniczej Dywizji Grenadierów SS „Böhmen und Mähren”.

W latach 1947–1955 przebywał jako jeniec w ZSRR. Zdołał przeżyć pobyt w niewoli i powrócić do Niemiec Zachodnich, gdzie podjął pracę jako agent ubezpieczeniowy. W latach 1962–1970 był jednym z podejrzanych w ramach śledztwa, które zachodnioniemiecka prokuratura prowadziła w sprawie zbrodni popełnionych przez 1. pułk kawalerii SS na okupowanych obszarach ZSRR.