Pod koniec I wieku miasto, które utraciło samodzielność i zostało podporządkowane Rzymowi, zaczęło wypuszczać miedziane monety rozmienne, lecz już z imionami i wizerunkami cesarzy: od czasów Domicjana aż do panowania Aleksandra Sewera. Ich rewersy, oprócz powtarzających się wyobrażeń określonych bóstw greckich (Herakles, Dionizos, Atena, Demeter, Hermes, Nike), noszą najczęściej podobiznę miejskiej Tyche stojącej lub tronującej. Po roku 230 n.e. z nieznanych przyczyn ustają emisje monet – możliwe, iż wskutek ogólnego kryzysu w cesarstwie lub też działań wojennych spowodowanych napadami Gotów i HunówВ.В. Нечитайло, С.Л. Михайлов: Каталοг античных монет…, dz. cyt., s. 9..
Prace badawcze i odkrycia thumb|260px|Część nadbrzeżnych ruin antycznych w pobliżu murów twierdzy Wykopaliska rozpoczęto na początku XX wieku, kiedy Ernst von Stern w latach 1900-12 ostatecznie ustalił lokalizację miasta antycznego (publikując też pierwsze zabytki epigraficzne). Później nie prowadzono ich jednak systematycznie, choć okresowo podejmowali je badacze rumuńscy i radzieccy. Dopiero po II wojnie światowej do planowych badań wykopaliskowych przystąpił Instytut Archeologii Akademii Nauk USRR (w latach 1945-50 kierował nimi L.D. Dymitrow, a w latach 1953 i 1958-60 – A.I.