Zmobilizowany 14 lipca 1939 roku. W kampanii wrześniowej walczył w szeregach 5 pułku strzelców podhalańskich w Armii Kraków. Z wojny wrócił do rodzinnych Izdebek w mundurze i w pełnym uzbrojeniu. 20 października 1939 roku wyruszył przez Sanok, Lesko, Baligród, Wetlinę na Węgry. Do Budapesztu dotarł 25–26 października. Internowany, przebywał w obozie dla polskich uchodźców w Szob. W listopadzie 1939 roku zaopatrzony w paszport w polskiej ambasadzie w Budapeszcie wyruszył jako robotnik przez Jugosławię i Włochy do Francji. 17 listopada zgłosił się do punku zbornego Wojska Polskiego w koszarach Bessieres w Paryżu. Po weryfikacji przydział do kompanii przeciwpancernej 4 Pułku Piechoty w 2 Dywizji Strzelców Pieszych. 26 maja 1940 kompanie przeciwpancerne zostały przekazane w skład francuskiej 11 Dywizji Piechoty. W kampanii francuskiej walczył jako dowódca plutonu w kompanii p.panc. Od 8 czerwca prowadzą ciężkie boje: Compiegne 9 czerwca 1940 roku (tam zginął żołnierz Franciszek Kawa), w lesie k. Crepi en Valois, Viellers Cotterets 11 czerwca 1940 roku, na tzw. linii obronnej Weyganda, Bezu Saint Germain 13 czerwca 1940 roku;