Leon Klenicki (ur. 7 września 1930 w Buenos Aires, zm. 25 stycznia 2009 w Monroe Township) – argentyńsko-amerykański rabin pochodzenia polskiego, zasłużony propagator dialogu katolicko-żydowskiego.
Życiorys Urodził się w Buenos Aires w rodzinie żydowskiej, jako jeden z dwóch synów Izajasza i Indy Klenickich, którzy w latach 20. XX wieku wyemigrowali z Polski do Argentyny. W 1959 roku podczas studiów na Uniwersytecie w Buenos Aires uzyskał stypendium, dzięki któremu ukończył Hebrew Union College-Jewish Institute of Religion w Cincinnati. Tam w 1967 roku został ordynowany na rabina. Na University of Cincinnati doktoryzował się z filozofii na podstawie rozprawy o mistycznym języku św. Jana od Krzyża. W 1967 roku wrócił do Buenos Aires, gdzie szybko stał się jednym z liderów społeczności żydowskiej oraz prekursorem judaizmu reformowanego.
W 1968 roku, jako dyrektor latynoamerykańskiego biura Światowej Unii dla Judaizmu Postępowego, wraz z Konferencją Episkopatu Ameryki Łacińskiej (CELAM) zorganizował w Bogocie wielkie spotkanie dialogowe Żydów i katolików, odbywające się podczas wizyty w Kolumbii Pawła VI i z papieskim udziałem. Przedstawił on zebranym własną wizję dialogu między judaizmem a chrześcijaństwem.