Kazimieras Liaudis (ur. 10 stycznia 1901 w Bejsagole, zm. 25 maja 1989 w Wilnie) – litewski działacz państwowy, przewodniczący KGB w Litewskiej SRR (1954–1959), Bohater Pracy Socjalistycznej (1976).
Życiorys Przed I wojną światową wraz z rodziną przeniósł się w głąb Rosji. Po wybuchu rewolucji październikowej przyłączył się do Armii Czerwonej. Brał udział w walkach z wojskami niemieckimi, ukraińskimi i polskimi, tłumił rozruchy antybolszewickie w Azji Środkowej.
W 1925 wstąpił do KPZR, gdzie zaangażował się w pracę oświatową i propagandową. W latach 1932–1939 zatrudniony jako oficer polityczny w Armii Czerwonej. Od 1941 do 1943 pełnił funkcję I sekretarza KC KP(b)U w Dnieprodzierżyńsku.
Po powrocie na Litwę w 1944 podjął pracę w KC KPL jako sekretarz odpowiedzialny za rolnictwo. W latach 1947–1950 pełnił urząd komisarza ludowego rolnictwa, był również wiceprzewodniczącym Rady Komisarzy Ludowych Litewskiej SRR. Kierował masowymi represjami w stosunku do chłopów opierających się kolektywizacji rolnictwa.
W 1950 postawiono go na czele Komitetu Obwodowego KPL w Kłajpedzie. Od 1953 do 1954 pełnił urząd ministra spraw wewnętrznych, a w latach 1954–1959 kierował litewską KGB. W 1956 uzyskał stopień majora.