Na ziemię opolską oraz do Siołkowic powrócił w 1945. Zorganizował i przez szesnaście lat pełnił funkcję dyrektora Technikum Rolniczego w Izbicku. Działał w lokalnych strukturach organizacji politycznych i organizacji weteranów (Polski Związek Zachodni, Związek Bojowników o Wolność i Demokrację, Zjednoczone Stronnictwo Ludowe).
W 1968 został uhonorowany Śląską Nagrodą im. Juliusza Ligonia.
Od 1937 był mężem Marii z Barczyków (1908–1991), pielęgniarki, działaczki Związku Polaków w Niemczech. Po wojnie mieszkali w Opolu-Grudzicach.
Zmarł 28 października 1978, pochowany na cmentarzu komunalnym w Półwsi (sektor 1 Zasłużonych-3-8).
Ordery i odznaczenia Order Budowniczych Polski Ludowej (1974)Wręczenie odznaczeń w Belwederze, „Dziennik Polski”, 1974, nr 172, s. 3. Order Sztandaru Pracy II klasy Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi (1956) Śląski Krzyż Powstańczy Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk Odznaka Honorowa „Zasłużonemu Opolszczyźnie” (1968)Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Opolu, nr 5, poz. 47, z 7 czerwca 1968, s.