Został przewieziony z grupą 112 zwolenników z Płocka do odległego o 18 km Felicjanowa (władze państwowe nie dopuściły do przejęcia tego ośrodka przez mariawitów płockichZ dziejów Królestwa. Wydanie jubileuszowe. Praca zbiorowa pod redakcją Józefa Marii Rafaela Wojciechowskiego. Wydawnictwo Kościoła Katolickiego Mariawitów, Felicjanów 1972, s. 73.Ku Królestwu Bożemu. Wydawnictwo Kościoła Katolickiego Mariawitów, Felicjanów 2009, s. 26.)Z dziejów Królestwa. Wydanie jubileuszowe. Praca zbiorowa pod redakcją Józefa Marii Rafaela Wojciechowskiego. Wydawnictwo Kościoła Katolickiego Mariawitów, Felicjanów 1972, s. 64–65.. W okresie sporu o utrzymanie dotychczasowej nazwy Starokatolicki Kościół Mariawitów, grupa felicjanowska powróciła do nazwy z okresu życia Założycielki, to jest Kościół Katolicki Mariawitów (oficjalnie dopiero w 1950 r., co zostało później potwierdzone w statucie Kościoła z 30 marca 1968 r.Borys Przedpełski: Stosunki mariawicko-rzymskokatolickie o charakterze nieformalnym w latach 1945–1970, Rocznik Teologiczny LXIV – z. 3/2022, DOI: 10.36124/rt.2022/23, Chrześcijańska Akademia Teologiczna w Warszawie, Warszawa 2022, s. 625.).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kościół Katolicki Mariawitów w RP · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.