Część historyków prawa uważa, że Wojskowe Sądy Rejonowe powołane zostały de facto w sposób bezprawny, gdyż dekret „Prawo o ustroju sądów wojskowych” z 29 września 1936, na które powołano się, tworząc WSR, przewidywał co prawda istnienie organów sądowniczych o takiej nazwie, lecz miały one zupełnie inny charakter i inne kompetencje.
Pierwsi szefowie wojskowych sądów rejonowych thumb|250px|W tym budynku znajdował się WSR w Szczecinie WSR w Białymstoku – kpt. Włodzimierz Ostapowicz WSR w Bydgoszczy – kpt. Stanisław Stasica WSR w Gdańsku – płk Piotr Parzeniecki WSR w Katowicach – mjr Stanisław Baraniuk WSR w Kielcach – mjr Michał Kowalski WSR w Krakowie – mjr Zbigniew Zawistowski WSR w Lublinie – mjr Wacław Trzepiński WSR w Łodzi – kpt. Mikołaj Nippe WSR w Olsztynie – mjr Jan Krzechowiec WSR w Poznaniu – mjr Władysław Garnowski WSR w Rzeszowie – mjr Stanisław Mercik WSR w Szczecinie –mjr Filip Feld WSR w Warszawie – ppłk Beniamin Karpiński WSR we Wrocławiu – mjr Bronisław Ochnio
Z dniem 5 sierpnia 1954 zostały rozwiązane sądy w Kielcach, Koszalinie i Rzeszowie, natomiast reszta z dniem 31 sierpnia 1955.
WSR w Koszalinie przekształcono w Wydział Zamiejscowy WSR w Szczecinie.