W 2014 sekretarz Rady Bezpieczeństwa Narodowego i Obrony Ukrainy Andrij Parubij stwierdził, że Wiktor Medwedczuk nie może pełnić funkcji mediatora w negocjacjach z samozwańczymi wschodnimi republikami, gdyż jego zdaniem od 2012 finansował tworzenie grup ekstremistycznych, które spowodowały konflikt w Donbasie. W 2016 sąd w Kijowie uwzględnił pozew polityka o ochronę dóbr osobistych, nakazując Andrijowi Parubijowi przeproszenie Wiktora Medwedczuka.
W wyborach parlamentarnych w 2019 został wybrany do Rady Najwyższej z ramienia ugrupowania Opozycyjna Platforma – Za Życie.
W 2020 w prokuraturze generalnej wszczęto przeciwko niemu postępowanie karne o zdradę stanu w związku z wyjazdem jego i innych polityków jego ugrupowania do Rosji, gdzie odbyli spotkania z rosyjskimi politykami. W maju 2021 zastosowano wobec niego areszt domowy. Wiktor Medwedczuk uciekł w 2022 w trakcie inwazji Rosji na Ukrainę. W marcu tegoż roku Opozycyjna Platforma – Za Życie usunęła go z kierownictwa partii. W pierwszej połowie kwietnia 2022 zatrzymany w wyniku specjalnej operacji przeprowadzonej przez SBU. Został zwolniony we wrześniu 2022 w ramach wymiany jeńców między Ukrainą a Rosją. W styczniu 2023 został pozbawiony obywatelstwa ukraińskiego oraz mandatu deputowanego.