Strzała () – wspólna nazwa trzech serii .
Statki były przekaźnikami informacji odbieranych z różnych źródeł (agentów wywiadu, jednostek i placówek wojskowych). Satelity odbierały i przechowywały komunikaty, gdy znajdowały się w polu widzenia nadawcy i przekazywały je na Ziemię, gdy znajdowały się nad Moskwą (metoda typu store and forward).
Seria Strzała-1 była testową serią 26 satelitów, których wysyłanie rozpoczęto w 1964 roku (satelity Kosmos 38, 39 i 40). Testy trwały do 1965. System uruchomiono oficjalnie w roku 1970, a stanowiły go statki serii Strzała-1M. Ze względu na znaczną wysokość orbit wiele z nich pozostaje tam do dziś na kosmicznym cmentarzysku.
Inne oznaczenia Oznaczeniem projektu jako całości było 11F610.
Strzała-1 Statki powstawały w biurze konstrukcyjnym OKB-10 i mieście Krasnojarsk-26. Miały kształt kulisty, o wymiarach 0,8×1,0 m. Zewnętrzną powierzchnię zajmowały ogniwa baterii słonecznych. Pracowały na częstotliwościach między 200 a 400 MHz. Ważyły ok. 50 kg.