Ten moment jest jednoznaczny i nie zależy od położenia, a w niektórych okolicznościach zbiega się z zaćmieniem Słońca.
Fazą przeciwną do nowiu jest pełnia, w której cały oświetlony obszar Księżyca jest zwrócony ku Ziemi.
W religiach
W wielu kulturach, które stosowały kalendarz księżycowy, fakt obserwacji Księżyca tuż po nowiu był równoważny z początkiem nowego miesiąca.
Kalendarz muzułmański z definicji polega na obserwacji widoczności Księżyca tuż po nowiu. Na tej podstawie wyznaczane są daty kolejnych miesięcy. Z tego powodu nie można określić dokładnych dat z wyprzedzeniem (w szczególności ramadanu). W kalendarzu hebrajskim, dzień w którym Księżyc staje się widoczny po nowiu, Rosz Chodesz (hebr. ראש חודש, Początek miesiąca, dosłownie Głowa miesiąca), jest uznawany za drobne święto. Niektórzy chińscy buddyści stosują dietę wegetariańską w czasie nowiu i pełni.
Określanie daty nowiu Okres pomiędzy nowiami – lunacja – jest zmienny. Średni czas określany jako miesiąc synodyczny trwa około 29,53 dnia.