W 1890 urodził się tu Wincenty Gulewicz, nauczyciel i oficer.
W marcu 1897 roku podczas wyborów do parlamentu austriackiego doszło do krwawych zamieszek, podczas których zamordowany został komisarz wyborczy Stanisław Popiel a dwóch miejscowych chłopów zabitych. Bunt został stłumiony przez regularny oddział wojskowy. O zamieszkach, a następnie o procesie chłopów dawidowskich relacjonowała prasa monarchii austro-węgierskiej i polska w zaborze pruskim i rosyjskim.
22 maja 1919 roku, w czasie wojny polsko-ukraińskiej, stoczona została zwycięska bitwa pod Dawidowem przez 16 pułk piechoty Ziemi Tarnowskiej pod dowództwem kapitana Andrzeja Wajsa wsparty przez młodzież dawidowską. Na pamiątkę bohaterskiej walki pole bitewne Dawidów zostało umieszczone na odznace oraz na sztandarze 16 pułku.
W II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą gminy wiejskiej Dawidów w powiecie lwowskim województwa lwowskiego i zamieszkana była niemal wyłącznie przez Polaków. W lipcu 1943 nacjonaliści ukraińscy z OUN-UPA zamordowali tutaj 9 Polaków. W 1946 roku polscy mieszkańcy wsi musieli ją opuścić i zostali wywiezieni transportem kolejowym m.in. na Dolny Śląsk. Natomiast Dawidów został zasiedlony ludnością ukraińską.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Wsie w obwodzie lwowskim Kategoria:Dawidów (hromada)