Eriksen publikował również na łamach wielu skandynawskich gazet.
W Polsce ukazała się jego książka Tyrania chwili, która traktuje o kształtowaniu się społeczeństwa informacyjnego i społeczno-kulturowych skutkach tego procesu. Zdaniem Eriksena wzrost gospodarczy oraz technologie oszczędzające czas, a zwiększające efektywność sprawiły być może, że jesteśmy bogatsi i mamy więcej czasu dla siebie – są jednak istotne powody do podejrzeń, że doprowadziły do czegoś dokładnie odwrotnego. Większa elastyczność odbiera nam elastyczność a większa możliwość wyboru ogranicza wolność. Eriksen wskazywał na nadmierną złożoność oraz na zbyt szybkie obroty mechanizmu przemian kulturowych.
W wyborach lokalnych w 2011 kandydował z ramienia norweskiej Partii Zielonych. Był również jej reprezentantem podczas wyborów parlamentarnych w 2013. W latach 2004–2010 Eriksen kierował interdyscyplinarnym programem badawczym pod nazwą ” Kompleksowość Kulturowa Nowej Norwegii”(CULCOM), prowadzonym na Uniwersytecie w Oslo. W oświadczeniu programowym stwierdził, że głównym celem badań jest „ponowne narysowanie mapy Norwegii”, tak aby odzwierciedlała nową, transnarodową, złożoną i zglobalizowaną rzeczywistość.