Pierwszy przekład całej zachowanej spuścizny Klaudiana na język polski ukazał się dopiero w roku 2025 (w wydaniu Bartosza Jana Kołoczka i Tomasza Babnisa).
Kariera i uznanie Był wybitnym poetą, uchodził w swych czasach za drugiego Homera. Pomimo iż językiem ojczystym Klaudiana był grecki, zachwycał współczesnych swoją łaciną, do dziś uważany jest za jednego z najlepszych późnych autorów łacińskich. Jako poeta dworski wspierający błyskotliwą karierę zdolnego generała Stylichona, znalazł w nim protektora i dobrodzieja, a żona generała Serena zatroszczyła się o ożenienie go z bogatą dziedziczką w roku 400. Wcześniej otrzymawszy wyróżnienie i tytuł vir illustris („wielmożny”W późnym antycznym Rzymie i Konstantynopolu był to najwyższy rangą tytuł senatorski dodawany do nazwiska), został przez obu braci cesarzy, Honoriusza i Arkadiusza uczczony brązowym posągiem na forum Trajana, również w 400 roku. Umierając w cztery lata później, nie dożył klęski militarnej, utraty łaski, upadku, i stracenia swego protektora dowódcy Stylichon, a w 410 roku i pierwszego od 800 lat zdobycia Rzymu przez wrogów.
Przypisy
Bibliografia Źródła
Klaudiusz Klaudian, Dzieła zebrane, t. 1-2: przekład, wstęp i komentarze Bartosz Jan Kołoczek i Tomasz Babnis, Kraków 2025.
Opracowania