– , forma żeńska: (duń.), (szwed.) rosyjski – (), forma żeńska: () węgierski – , forma żeńska: , czeski – , forma żeńska: polski – hrabia, forma żeńska: hrabina (żona hrabiego), hrabianka (córka hrabiego); zwroty polskie wywodzą się bezpośrednio z języka czeskiego
Geneza tytułu W okresie późnorzymskim tytułem comes określano wysokich urzędników cesarskich, np. urzędnika finansowego, tj. comes largitionum.
W państwie Franków – hrabiami nazywano osoby sprawujące funkcje zarządu nad okręgami zwanymi hrabstwami (Gau, comitat), stąd późniejszy podział na hrabstwa stosowany w różnych krajach (np. w Anglii) lub komitaty (od comites zarządzających comitatus – np. na Węgrzech). Z biegiem czasu tytuł ten stał się dziedzicznym, a hrabiowie stali się panami feudalnym, okazjonalnie potężniejszymi od książąt. Z czasem, gdy wielkie własności lenne upadały, hrabia przerodził się w tytuł arystokratyczny wyższej szlachty, nadawany przez monarchów. Hrabia od początków tego tytułu uplasował się między baronem a księciem (lub też margrabim/markizem).