Wiedząc o romansie Trapsa z żoną szefa – Gygaxa, oraz o śmierci jego przełożonego, prokurator Zorn oskarża biznesmena o morderstwo. W stanie upojenia Traps nie widzi już siebie jako osoby wykorzystującej sprzyjające okoliczności, ale jako aktywnego sprawcę. Odrzuca on nawet argumentacje obrońcy, przyznaje się do winy i prosi sędziego Wuchta o wyrok. Gdy wieczór dobiega końca, Traps zostaje skazany na karę śmierci i odprowadzony przez kata Pileta do swojego pokoju na spoczynek. Trapiony wyrzutami sumienia, popełnia samobójstwo, wieszając się z samego rana.
Znaczenie Utwór został odznaczony nagrodą za słuchowisko (Hörspielpreis der Kriegsblinden) w 1956 roku i nagrodą literacką Tribune de Lausanne w roku 1958. Kraksa jest w dalszym ciągu popularnym opowiadaniem. W szczególności aspekty winy i kary, jak i różne ich oceny i zestawienia, tworzą z książki wciąż aktualne dzieło literatury światowej.
Adaptacje 1965: Przygoda pana Trapsa, spektakl telewizyjny (Teatr Telewizji) – Polska, reż. Konrad Swinarski 1972: Kraksa (La più bella serata della mia