Szelągowski zdobył dwa medale mistrzostw Europy w składzie dwójki ze sternikiem – w 1929 na Brdyujściu (z Grabowskim i Gaworskim) i w 1932 w Belgradzie (z Grabowskim i Kawalcem). W 1930, w tej samej konkurencji, triumfował w prestiżowych zawodach wioślarskich w Antwerpii, a partnerowali mu w osadzie Grabowski i Gaworski.
W 1933 wycofał się z aktywnego uprawiania sportu w związku z dolegliwościami zdrowotnymi, stanowiącymi pozostałość służby wojskowej i internowania. Ukończył kurs trenera wioślarstwa w Centralnym Instytucie Wychowania Fizycznego w Warszawie, ale na przeszkodzie realizacji planów pracy trenerskiej stanęła śmierć. Szelągowski pochowany został na cmentarzu komunalnym we Włocławku.
Bibliografia Ryszard Jarzembowski, Wiktor Szelągowski (1900-1935), sportowiec, w: Zasłużeni dla Włocławka (XIII-XX wiek) (pod redakcją Mieczysława Wojciechowskiego), Włocławskie Towarzystwo Naukowe, Włocławek 1991, s. 195-196
Kategoria:Absolwenci Zespołu Szkół Katolickich im. ks. Jana Długosza we Włocławku Kategoria:Internowani w czasie I wojny światowej Kategoria:Ludzie urodzeni we Włocławku Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Komunalnym we Włocławku Kategoria:Polscy wioślarze Kategoria:Urodzeni w 1900 Kategoria:Zmarli w 1935