W 1925 roku w Stanisławowie Ministerstwo Spraw Wewnętrznych zalegalizowało pierwszą organizację młodzieży żydowskiej o nazwie Żydowski Skaut. Jego przywódcą był Adalbert Bibring. W Krakowie funkcjonowała natomiast organizacja o nazwie Ha-Szomer ha-Tahor (hebr. הַשׁוֹמֵר הַטָהוֹר, dosł. Niepokalany Strażnik) o antykomunistycznym charakterze, którą założył Rubin Feldszuh (znany również pod nazwiskiem Ben-Szem). W 1927 roku w Warszawie rozpoczął współpracę z Aharonem Kaplanem i razem utworzyli Ha-Szomer ha-Leumi (hebr. הַשׁוֹמֵר הַלְאֻמִּי, pol. Narodowy Strażnik). W tym samym roku Feldszuh zastąpił Bibringa na stanowisku dowódcy polskiego Bejtaru. Podczas swojej kadencji nadał Bejtarowi skrajnie antysocjalistyczny charakter. W Warszawie w 1922 roku Jakub Perelman założył z Józefem Rappelem skautową organizację żydowską, którą z czasem przemianowali na Ha-Szachar (hebr. הַשַׁחַר, pol. Świt). Ruch miał charakter militarystyczny i autorytarny. Ben-Jerucham, za wspomnieniami Jakira Har-Zahawa, podaje, że Ha-Szachar powstała w 1923 roku.