W okresie okupacji hitlerowskiej był wykładowcą na tajnym Wydziale Rolniczym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1945 habilitował się na podstawie rozprawy Opracowanie wyników doświadczeń odmianowych z pszenicą ozimą wykonanych w latach 1922–1936, a w 1946 uzyskał tytuł i stanowisko profesora nadzwyczajnego na Wydziale Rolniczym Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu. We Wrocławiu był organizatorem Katedry Hodowli Roślin i Nasiennictwa. W 1956 profesor Ruebenbauer już jako profesor zwyczajny został służbowo przeniesiony do Katedry Szczegółowej Uprawy Roślin WSR w Krakowie. W latach 1962–1971 był rektorem Wyższej Szkoły Rolniczej w KrakowieBożena Pietrzyk i inni red., Poczet rektorów Wyższej Szkoły Rolniczej, Akademii Rolniczej, Uniwersytetu Rolniczego im. Hugona Kołłątaja w Krakowie 1953–2018, Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Rolniczego im. Hugona Kołłątaja w Krakowie, 2018, s. 21-23..
thumb|left|Tadeusz Ruebenbauer w Instytucie Hodowli i Aklimatyzacji Roślin w Borku Fałęckim (czerwiec 1969) W 1980 został uhonorowany tytułem doktora honoris causa przez Akademię Rolniczą we Wrocławiu (dziś Uniwersytet Przyrodniczy)Ibidem, s. 24-25.. W 1988 otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie.