Afordancje jako uświadomione możliwości działania W 1988 r., Donald Norman dokonał kontekstualizacji terminu afordancji na podstawie teorii interakcji człowieka z komputerem. Nowa perspektywa definiowała je jako możliwości działania (interakcji), które dana jednostka dostrzega. Norman opisał swoją koncepcję w książce The Design of Everyday Things, za pomocą której stała się popularna także w projektowaniu interakcji. Zaczęto uważać, że afordancje zależą nie tylko od możliwości fizycznych jednostki, ale także od jej planów, marzeń, wierzeń, wartości, celów, wcześniejszego doświadczenia itd. Jeżeli dana osoba wejdzie do pokoju, w którym znajduje się piłka i krzesło, to w ramach pierwotnej definicji, jedną z afordancji jest rzucenie krzesłem i siedzenie na piłce (ponieważ takie działanie jest fizycznie możliwe). Poprawiona definicja Normana uwzględnia fakt, że osoba będzie bardziej skłonna do spoczęcia na krześle i bawienia się piłką, ze względu na swoje wcześniejsze doświadczeniaDonald A. Norman (1999). Affordances, Conventions and Design.