W 1844 zakupił dobra ziemskie w Choruli niedaleko Krapkowic. Krótko przed śmiercią przeszedł w 1858 w stan spoczynku. Był odznaczony m.in. Orderem Czerwonego Orła klasy II, III i IV. Żoną Reila była Emilia z domu Buckling, córka urzędnika w randze nadradcy; syn poszedł w ślady ojca, pracował jako nadinspektor hutniczy w Kluczborku i uczestniczył we wspomnianej podróży do Belgii, gdzie jako robotnik zgłębiał tajniki pudlingowania.
Johann Friedrich Reil zmarł 31 sierpnia 1858 w Choruli po chorobie związanej z niewydolnością wątroby, pochowany został na cmentarzu w Brzegu. Na jego cześć dzielnica przy hucie kluczborskiej nosiła nazwę Reilswerk, a koło Rożniątowa (powiat Strzelce Opolskie) istniał folwark Reilshof. Imię Reila nosiła jedna z ulic w Gliwicach, potem przemianowana na Związkową.
Bibliografia Jacek Schmidt, Hutnicy, artyści i modelierzy oraz twórcy górnośląskiego hutnictwa, część II, w: "Rocznik Muzeum w Gliwicach", tom XI i XII, Muzeum w Gliwicach, Gliwice 1997, s. 87-90
Kategoria:Niemieccy urzędnicy Kategoria:Ludzie urodzeni w Halle (Saale) Kategoria:Ludzie związani ze Śląskiem Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Czerwonego Kategoria:Urodzeni w 1792 Kategoria:Zmarli w 1858