Analiza wyników pomiarów zaczęła skłaniać teoretyków do zwrócenia się jakby na nowo do teorii wewnętrznego rozpraszania, proponowanej cztery dekady wcześniej przez Karplusa i Luttingera. Nowa teoriaM. Dima, JETP Letters 72(2000)541. została oparta na mechanizmie kwantowym zwanym fazą Berry’ego. Nośniki ładunku poruszające się w materiale nabierają kwantowo-mechanicznej fazy, która to faza jest fazą Berry’ego. Wprowadzona faza (powstała wskutek oddziaływania spin–orbita) posłużyła do wyjaśnienia anomalnego zjawiska Halla.
Teoria podająca powstawanie fazy Berry’ego jako źródła anomalnego zjawiska Halla wygląda na spójną dla szeregu materiałów, także tych, dla których było ono tłumaczone przez wcześniejsze teorie. Używając tego modelu, uzyskano kwantowe zjawisko Halla dla materiałów niemetalicznych i anomalne zjawisko Halla dla metali ferromagnetycznych w jednej spójnej teoriiN.P. Ong and Wei-Li Lee, Foundations of Quantum Mechanics in the Light of New Technology ISQM – Tokyo '05 Proceedings of the 8th International Symposium (2005) 121.T. Jungwirth and J. Sinova and J. Masek and J. Kucera and A.H. MacDonald, Rev. Mod. Phys.78(2006)809..
Przypisy
Kategoria:Elektromagnetyzm Kategoria:Zjawiska elektryczne