thumb|240px|Nagrobek Wolskich i Młodnickich we Lwowie Wacław Wolski herbu Lubicz (ur. 28 września 1865 w Brzeżanach, zm. 27 lipca 1922 we Lwowie) – polski inżynier, wynalazca, przedsiębiorca naftowy i działacz społeczny, obrońca Lwowa.
Życiorys Wacław Wolski pochodził z linii brzeżańskiej rodu Wolskich z rodziny o tradycjach prawniczych. Ojciec Ludwik Wolski został wybrany posłem do parlamentu austriackiego i wraz z rodziną przeniósł się do Wiednia, gdzie Wacław ukończył gimnazjum i politechnikę. Duży wpływ na późniejsze życie Wolskiego miał jego wuj Stanisław Szczepanowski, autor publikacji ekonomicznej końca XIX wieku zatytułowanej „Nędza Galicji” i przedsiębiorca naftowy. Dzięki Szczepanowskiemu Wolski zajął się przemysłem naftowym. Wywiercił szyb „Hucuł” w Galicji, który stał się obfitym źródłem nafty, a także założył pierwszą polską rafinerię w Peczeniżynie. Początki swojej pracy inżynierskiej odbył w Schodnicy, gdzie przy wierceniach pracował z kilkoma kanadyjskimi wiertaczami sprowadzonymi przez Szczepanowskiego. Był członkiem Państwowej Rady Narodowej, wiceprezesem Krajowego Towarzystwa Naftowego.
Od 1898 do 1914 był wydawcą dziennika „Słowo Polskie”. Był członkiem Ligi NarodowejStanisław Kozicki, Historia Ligi Narodowej (okres 1887-1907), Londyn 1964, s.