Cud o Teofilu (fr. Miracle de Théophile) – dramat religijny Rutebeufa napisany ok. 1260. Jest oparty na znanej już 700 lat wcześniej legendzie o Teofilu z Adany, przetłumaczonej na łacinę w IX w.
Legenda o Teofilu Rutebeuf poznał legendę o Teofilu za pośrednictwem tekstu Jak Theophilus przyszedł do pokuty Gautiera de Coinci. Miał jednak do czynienia z podaniem o wiele starszym, spisanym w I poł. VI w. przez Eutychianosa, podającego się za świadka opisywanych wydarzeń. W IX w. Paweł Diakon z Neapolu dokonał tłumaczenia legendy na łacinę, wzbogacając ją o nowe elementy. Ta wersja opowieści cieszyła się w średniowieczu ogromną popularnością.
Treść Teofil, pomocnik biskupa, człowiek pobożny i chętnie pomagający innym, traci stanowisko po śmierci dotychczasowego biskupa. Zbuntowany Teofil zwraca się do czarnoksiężnika Salatyna, by ten umożliwił mu "zemstę na niesprawiedliwym Bogu" - zawarcie paktu z szatanem. Dochodzi do spotkania z diabłem, który w zamian za duszę Teofila umożliwia mu odzyskanie majątku i pozycji społecznej. Po siedmiu latach byłego pomocnika biskupa ogarniają jednak wątpliwości: nie mając odwagi zwrócić się bezpośrednio do Boga, Teofil błaga o interwencję Maryję. Jego prośby zostają wysłuchane: Maryja najpierw karci go za porzucenie wiary, następnie udaje się do piekła i odzyskuje cyrograf.