I Rzeczpospolita W XVI w. Wołczków przeżywał okres rozrostu. W okresie 1569–1795 Wołczków był częścią powiatu halickiego w województwie ruskim. W 1594 Wołczków wraz z sąsiednim miastem Czeszybiesy (późniejszy Jezupol) został spalony przez Tatarów. Począwszy od 1630 osada należała do książęcej (szlacheckiej) rodziny Teodora Andrzeja Belzeckiego. W tamtym okresie w Wołczkowie został zbudowany drewniany zamek zwany Boży Widok („niebiański widok”). Druga połowa XVII wieku była niezwykle trudna dla tej części Europy: kampanie wojskowe, najazdy tatarskie, epidemie, pożary i zamieszki społeczne. W 1655 ponownie najechane zostały sąsiednie Czeszybiesy, zniszczone jego bramy i zagrabione skarby szlachty. W ciągu dwóch kolejnych lat najazdy kozackie niszczyły Czeszybiesy i Boży Widok w WołczkowieWładysław Łozińskim Prawem i lewem. Obyczaje na Czerwonej Rusi w pierwszej połowie XVII wieku, 1903, s. 98..
mały|Matka Boża Zwycięska (XVII w.)
thumb|pieczęć miasta Mariampolmały|stare (południowe) i nowe (północne) koryto Dniestru w okolicy BraniówkiW 1670, południowej części Wołczkowa, król Polski Jan III Sobieski nadał prawa magdeburskie (Locatio civitatis Maryampolensis). Najgorsze przyszło w 1676, gdy wojska osmańskie z ich krymskotatarskimi sojusznikami doszczętnie spaliły miasto wraz z zamkiem.