Sześciu cesarzy W wyniku przeprowadzonego przez Aleksego Murzuflosa przewrotu pałacowego w więzieniu i pod strażą znaleźli się cesarze Aleksy IV i Izaak II. Po dokonanym akcie detronizacji Aleksego IV wzburzony tłum w następnych dniach naciskał na senatorów i przedstawicieli wyższego duchowieństwa by wyznaczyć nowego basileusa. Kiedy to nie przyniosło rezultatu tłum sam przedstawił kandydatury, te jednak albo zostały odrzucone przez zgromadzonych, albo też propozycji nie przyjęli bezpośrednio zainteresowani. 28 stycznia najbardziej niespokojni spośród mieszkańców miasta założyli szaty cesarskie Mikołajowi Kanabosowi (autor Devastatio Constantinopolitana nazywa go Mikołajem Rzeźnikiem), grożąc mu bronią. Władzę nad zachodnią Tracją i Macedonią sprawował nadal cesarz wygnaniec Aleksy III, który wciąż nie tracił nadziei na odzyskanie tronu. Na wschodzie Aleksy Komnen zajął przy pomocy posiłków gruzińskich położoną nad Morzem Czarnym Trebizondę i 1 lutego koronował się na cesarza Rzymian.