Za panowania Wielkiego Elektora – Fryderyka Wilhelma I – w 1684 otrzymał nominację na elektorskiego starszego inżyniera (niem. Oberingenieur) i inżyniera-pułkownika w sztabie generalnym. Za rządów elektora Fryderyka I (od 1701 króla pruskiego jako Fryderyk I) był od 1688 członkiem komisji budującej nowe miasto Friedrichstadt w Berlinie i przypisuje się mu ukształtowanie Linden-Markt, dzisiejszego Gendarmenmarkt.
Po nominacji 9 kwietnia 1691 na elektorskiego naczelnego dyrektora budowlanego (niem. Oberbaudirektor) Nering miał wpływ na najważniejsze budowle wznoszone w Berlinie i okolicach – przebudowę pałacu Oranienburg (1690–1694), Długi Most (niem. Lange Brücke, obecnie Rathausbrücke) (1692–1695), ewangelicko-reformowany kościół Parafialny (niem. Parochialkirche) i Arsenał (niem. Zeughaus) (1695). Zaprojektował letnią rezydencję księżnej Zofii Charlotty – późniejszy pałac Charlottenburg, który po koronacji księżnej na królową (1701), otrzymał jednak bogatsze formy – tzw. Neringhaus. Zaprojektował również pałac myśliwski Friedrichshof pod Królewcem, późniejszy Gross Holstein, na wzór pałacu Schönhausen pod Berlinem i niezachowany kościół reformowany – Burgkirche w Królewcu, wzorowany na Nowym Kościele w Hadze. Z upływem czasu wiele dzieł uległo przebudowie. Pomocnikiem Neringa był od 1691 matematyk i inżynier (1647–1717).