Hipotezy te jednak nie mają mocniejszych podstaw.
Powszechnie przyjmuje się, że Rozmyślania zaczęły powstawać późno, prawdopodobnie za samodzielnych rządów Marka Aureliusza, już po śmierci Lucjusza Werusa (169), co wynika z wydarzeń i osób wymienianych w księdze I. Istnieje jednak również możliwość, że księga ta, odbiegająca formą od pozostałej części Rozmyślań, powstała na końcu, jako wstęp do ksiąg filozoficznych.
Przekaz tekstu Pierwsza wzmianka o tekście pochodzącym od cesarza (pewnych „ekshortacjach”) pochodzi od filozofa z IV w., Temistiosa. Pierwsza wyraźna informacja o Rozmyślaniach pochodzi z Bizancjum z X w. Księga Suda cytuje dzieło Marka i podaje, że składa się ono z dwunastu ksiąg. Biskup Aretas z Cezarei Kapadockiej również cytuje Marka, a w jednym ze swoich listów podaje, że jest w posiadaniu egzemplarza dzieła i kazał je skopiować. W XIII w. historyk Nicefor Kalikst Ksantopul jako pierwszy podaje informację, że zostały one spisane dla Kommodusa.