Po śmierci Matthijsa, Jan z Leidy obwołał się królem „Nowego Królestwa Syjonu” i zaprowadził dyktaturę teokratyczną, obowiązek pracy fizycznej i wielożeństwo. Własność prywatna i różnice stanowe były zniesione; zamykanie drzwi domów było karane śmiercią. Zagrożeni władcy niemieccy wysłali ponownie wojska i zdobyli miasto w czerwcu 1535, przywracając władzę biskupa katolickiego. Jan z Lejdy został stracony.
W 1539 roku uwięziono na terenie zamku Falkenstein w Dolnej Austrii 150 anabaptystów (wśród nich znajdował się Kaspar Braitmichel). Następnie więźniowie zostali przetransportowani do Triestu, gdzie jako niewolników załadowano ich na galerę.
Okrucieństwa i fanatyzm powstania münsterskiego zahamowały rozwój anabaptyzmu. Odnowił go Menno Simons, były proboszcz katolicki, który zjednoczył umiarkowanych anabaptystów, odrzucających wszelką przemoc. Jego wyznawców nazwano mennonitami. Odrzucali oni instytucję kapłaństwa, tworzyli autonomiczne zbory, rygorystycznie przestrzegali przykazań dekalogu i zasad ewangelicznych. Z powodu prześladowań zmuszeni byli opuścić kolejno Niderlandy, Prusy, Syberię, aż osiedlili się w USA.
Przypisy
Linki zewnętrzne Anabaptyści.pl - materiały, artykuły i relacje dotyczące życia i świadectwa anabaptystów XVI-XVII wieku Historia Anabaptystów
"Der wedderdoeper eidt" / Oath of the Anabaptists of Münster