W latach 1970–1977 prowadził Wrocławski Męski Chór Kameralny Cantilena. Z zespołem tym zdobył II nagrodę w Arezzo (Włochy) na Międzynarodowym Festiwalu Muzyki Polifonicznej, nagrał też płytę długogrającą, co na owe czasy było ewenementem w ruchu amatorskim. Oba kierowane przez siebie chóry: Cantores Minores (od 1971 r. do stycznia 1991 r.) oraz Cantilenę (1971-1976), prezentował w comiesięcznych koncertach w cyklu Muzyka i Architektura, którego, wraz z prof. Olgierdem Czernerem, był twórcą. W latach 1968–1980 prowadził założony przez siebie Chór Dziewczęcy PR Wrocławskie Skowronki Radiowe. W latach 1971–1976 kierował także chórem studenckim Uniwersytetu Wrocławskiego.
Edmund Kajdasz prowadził 23 chóry (w Poznaniu, Wrocławiu, Katowicach, Nysie, Opolu), nagrał łącznie 40 płyt długogrających, 20 z chórem Cantores Minores Wratislavienses, 3 z chórem męskim Wrocławia, 12 z Chórem Polskiego Radia, 5 z chórem dziewczęcym Wrocławskie Skowronki Radiowe. Do tego należy dodać wiele nagrań pojedynczych utworów, rozrzuconych na rozmaitych płytach. Zrealizował ponadto nagrania ponad 4000 utworów muzyki chóralnej dla fonoteki PRiTV ze wszystkimi chórami, które prowadził, dyrygował ponad 3000 koncertów publicznych (2500 koncertów na antenie PR i 30 programów TV w kraju i za granicą).