Od 1951 r. objął funkcję kierownika artystycznego Chóru Wrocławskiej Rozgłośni PR. Prowadził ten zespół z przerwami do roku 1989. Po powrocie ze stypendium w roku 1952 przyjął propozycję ówczesnego księdza ordynariusza Kazimierza Lagosza założenia chóru chłopięcego przy Katedrze Wrocławskiej. Chór składający się ze 120 chłopców i 80 alumnów Wrocławskiego Seminarium Duchownego Edmund Kajdasz prowadził do 1958 roku. Przy pomocy muzykologa, przedwcześnie zmarłego ks. Leona Pęcherka, zorganizował 250 koncertów chóru w Katedrze, w innych kościołach wrocławskich (także na terenie ówczesnych województw: opolskiego, katowickiego, poznańskiego). W latach 1952–1958 zorganizował i prowadził Chór Dziewczęcy Polskiego Radia. Podjął także pracę chórmistrza zespołów chóralnych PPSM i PLM oraz PWSM (później Akademii Muzycznej) we Wrocławiu.
Następnie w latach 1958-1961 był dyrygentem chóru Ogniwo w Filharmonii Śląskiej w Katowicach, tam też prowadził chóry POSM i PLM, a także PWSM oraz siedemdziesięcioosobowy chór dziewczęcy w Rozgłośni Katowickiej Polskiego Radia. W tym samym czasie dyrygował chórami w Opolu oraz w Nysie. Po powrocie do Wrocławia w 1961 r. objął prowadzenie chórów PLM, PWSM i Szkoły Muzycznej im.