Łyżwiarstwo nie znalazło się w programie Letnich Igrzysk Olimpijskich 1912 w Sztokholmie, lecz powróciło na igrzyska w 1920 w Antwerpii, kiedy także do sportów olimpijskich dołączył hokej na lodzie. Wystartowało wtedy siedem zespołów.
Pierwsze zimowe igrzyska olimpijskie odbyły się w 1924, we francuskiej dolinie Chamonix. Pierwotnie nazwane zostały jako Międzynarodowy Tydzień Sportów Zimowych i odbywały się przy współpracy z organizatorami Letnich Igrzysk Olimpijskich 1924. W późniejszym czasie zostały jednak uznane przez Międzynarodowy Komitet Olimpijski za I Zimowe Igrzyska Olimpijskie. W igrzyskach tych wzięło udział szesnaście państw: czternaście europejskich oraz dwa z Ameryki Północnej. Cztery lata później, na Zimowe Igrzyska Olimpijskie 1928 w szwajcarskim St. Moritz, swoje reprezentacje wysłało 25 państw, w tym Argentyna (pierwsze państwo z półkuli południowej), Japonia (pierwsze państwo azjatyckie) oraz Meksyk. Liczba ekip narodowych na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1932 w amerykańskim Lake Placid z powodu wielkiego kryzysu zmalała do siedemnastu. Na kolejne igrzyska w 1936, które odbyły się w niemieckim Garmisch-Partenkirchen, swoich zawodników wysłało 28 państw, co było najwyższą dotychczas liczbą ekip.