W listopadzie 1920 An-ski zaprezentował Dybuka gronu zaprzyjaźnionych znawców literatury i ludzi teatru (m.in. Icchakowi Kacenelsonowi i aktorowi Abrahamowi Morewskiemu). Dramat spotkał się wówczas z negatywną oceną, co przyczyniło się do gwałtownego pogorszenia się stanu zdrowia An-skiego i jego śmierci. Na pogrzebie pisarza artyści obiecali wystawienie Dybuka w ciągu miesiąca (szeloszim)Obietnica wystawienia Dybuka w ciągu 30 dni od śmierci autora jako swoiste epitafium wydaje się być legendą w świetle artykułu Keren Goldberg. Według niej premiera była planowana dokładnie na 8 listopada 1920 – dzień, który okazał się dniem śmierci An-skiego. Ze względu na miesięczną żałobę (szeloszim) datę premiery przesunięto na grudzień. Zob.: Keren Goldberg, Znaczenie teatru żydowskiego dla polskich Żydów, [w:] Teatr żydowski w Polsce pod red. Anny Kuligowskiej-Korzeniewskiej i Małgorzaty Leyko, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 1998, s. 323–324.. W grudniu 1920 w Warszawie odbyła się światowa prapremiera dramatu, a rola cadyka z Miropola okazała się najbardziej znaczącą w karierze wcześniej sceptycznie nastawionego Abrahama MorewskiegoMichał Friedman, Szymon An-ski, [w:] program spektaklu Między dniem a nocą. Dybuk w Państwowym Teatrze Żydowskim w Warszawie (premiera: lipiec 2004), s.