Wreszcie w tradycji niezależnej od mitu wywodzącego się z podań trojańskich, Rome uchodzi za córkę króla ItalosaMityczny heros i eponim Italii (P. Grimal, Słownik mitologii..., dz. cyt., s. 166). i Leukarii bądź też za córkę Ewandra, i miała być wieszczką, która temu ostatniemu doradziła wybór miejsca pod przyszłą osadę Pallanteum – zalążek Wiecznego MiastaP. Grimal: Słownik mitologii..., dz. cyt. poniżej, s. 313..
Symbol Rzymu Wizerunek jej pojawia się już na republikańskich monetach Rzymu w pierwszej połowie III wieku p.n.e. (od ok. 280 bądź 269 p.n.e.) jako głowa w uskrzydlonym kasku z towarzyszącym napisem ROMAUtożsamienie to jako obecnie kwestionowane, nie jest już bezsporne.. W Italii poza Rzymem personifikacja ta najwcześniej pojawia się na monetach Lokrów Epizefiryjskich w 204 r. p.n.e., tuż po podboju przez Rzymian. left|thumb|Władca przed posągiem Romy w świątyni (follis Maksencjusza) Od końca II w. p.n.e. jest bóstwem stanowiącym uosobienie państwa rzymskiego. Stąd też przedstawiana niekiedy z rogiem obfitości (cornucopiae) jako symbolem roztaczanego przez Rzym dobrobytu i pokojuJ. Schmidt: Słownik mitologii..., dz. cyt. poniżej, s. 271.. Chętniej jednak wyobrażana jako bóstwo wojownicze.