Klasycznym zastosowaniem uproszczenia są obwody zastępcze Nortona i Thevenina, które dla prądu stałego pozwalają sprowadzić dowolnie skomplikowany obwód do schematu zastępczego składającego się z jednego źródła energii i jednego rezystora.
Odwzorowanie thumb|220px|Schemat zastępczy rezystora: R – rezystancja właściwa C – pojemność, rzędu pF L – indukcyjność, rzędu nH
Schematy zastępcze stosuje się również do odwzorowania rzeczywistych parametrów danego elementu lub części układu. Dla przykładu, teoretycznie przyjmuje się, że oporniki posiadają tylko rezystancję i że jest ona stała dla dowolnej częstotliwości. W rzeczywistości występuje indukcyjność połączeń oraz pojemność pasożytnicza, które wpływają na charakterystyki takiego elementu. Dodanie odpowiednich wartości, czyli użycie schematu zastępczego pozwala na lepsze odwzorowanie zachowania takiego rezystora w wyższych częstotliwościach.
Klasyczna reprezentacja elementów pozwala na użycie tylko elementów liniowych, więc elementy typu dioda lub tranzystor nie mogą być odpowiednio odwzorowane. Podobnie występują problemy dla elementów sprzężonych magnetycznie, jak np. transformator.