Spotyka się 4-stopniową skalę chondromalacji według Outerbridge’a: 0 – chrząstka prawidłowa I stopień – zmiękczenie i obrzęk, II stopień – pęknięcia i fragmentacja niepełnej grubości (szczeliny <1,25 mm), III stopień – pęknięcia pełnej grubości (szczeliny >1,25 mm) sięgające do kości podchrzęstnej bez odsłonięcia kości, IV stopień – ubytki odsłaniające kość podchrzęstną.
Głębokie uszkodzenia (III i IV stopnia) nie mają zdolności do wygojenia i muszą przejść w zmiany chroniczne, prowadzące do postępującej degradacji stawuUszkodzenia chrząstki kolana pod red. Andrzeja Góreckiego, Wojciecha M. Kusia, OPW „Adam”, Warszawa, 2010..
Wyróżnia się dwa zasadnicze typy zmian zwyrodnieniowych tkanki chrzęstnej stawu kolanowego: pierwotny – rozwijający się samoistnie, mogący być konsekwencją niewielkich urazów i przeciążeń, wtórny – o jasno określonej przyczynie np. pourazowy lub na podłożu określonej jednostki chorobowej – np. jałowa martwica kości, w trakcie terapii sterydowej itp.