Kontrola w administracji publicznej – kontrola przeprowadzana wobec organów administracji publicznej. Polega na zaobserwowaniu, zbadaniu istniejącego stanu rzeczy, skonfrontowaniu go ze stanem pożądanym, wskazaniu uchybień (także ich źródeł) i sposobów ich naprawienia.
Kontrola administracyjna jest zawsze następcza, to znaczy następuje po dokonaniu przez podmiot kontrolowany określonej czynności (która może zostać zakwestionowana).
Przypadki, zakres, skutki i sposób kontroli administracyjnej określają przepisy prawne. Organ kontrolujący z zasady nie jest odpowiedzialny za działania podmiotu kontrolowanego.
Wyróżnia się różne rodzaje kontroli:
wewnętrzną: dokonywaną w ramach danego urzędu, pionu organów, przeprowadzana przez organ nadrzędny, zwierzchnika. Na przykład kontrola ministra działań swoich urzędników, kontrola izby skarbowej nad działaniami urzędu skarbowego zewnętrzną:
parlamentu (np. wotum nieufności dla ministra, absolutorium dla rządu z wykonania budżetu, komisje śledcze) parlamentarzystów (interpelacje poselskie, interwencje w sprawach obywateli) ombudsmana (rzecznika praw obywatelskich) prokuratury organów kontroli zewnętrznej administracji (np.