Ból (łac. dolor; gr. ἄλγος algos, ὀδύνη odynē) – nieprzyjemne doświadczenie czuciowe i emocjonalne związane z rzeczywistym lub potencjalnym uszkodzeniem tkanek albo przypominające doświadczenie związane z takim uszkodzeniem. Definicję tę przyjęło w 2020 roku Międzynarodowe Towarzystwo Badania Bólu (IASP).
Ból jest doświadczeniem osobistym, na które w różnym stopniu wpływają czynniki biologiczne, psychologiczne i społeczne. Nie jest tożsamy z nocycepcją, czyli neuronalnym procesem kodowania bodźców szkodliwych. Występowania ani nasilenia bólu nie można zatem wywnioskować wyłącznie na podstawie aktywności nocyceptorów lub innych neuronów czuciowych.
Ból zwykle pełni funkcję adaptacyjną, między innymi ostrzegając przed zagrożeniem dla organizmu i sprzyjając zachowaniom ochronnym. Może jednak również niekorzystnie wpływać na funkcjonowanie oraz dobrostan psychiczny i społeczny. Zdolność do słownego opisania bólu nie jest warunkiem jego występowania – niemożność komunikacji werbalnej nie wyklucza bólu u człowieka ani u zwierzęcia.