Po śmierci Gracjana (383) powrócił do Burdigali i żył w swej posiadłości do śmierci po 393 roku. Jego wnuk Paulinus z Pelli również był poetą.
Jednym z uczniów Auzoniusza był Paulin z Noli. Do jego przyjaciół należał Symmachus.
Większość jego twórczości ma charakter pogański. Pod wpływem chrześcijaństwa powstały jedynie utwory Modlitwa poranna, Wiersze paschalne, Modlitwa w wierszach rofalickich.
Poglądy Auzoniusza są trudne do sklasyfikowania. Część badaczy (np. Angelo Di Berardino) twierdzi, że z wiary był chrześcijaninem, ale z postawy wobec życia – poganinem. Inni, np. César Vidal Manzanares – że był poganinem, który wprawdzie uznawał Boga chrześcijan, lecz jako jednego z wielu bogów.
W opinii Józefa Mantke większość utworów Auzoniusza ma niewielką wartość poetycką, a niektóre są cennym źródłem historycznym, zwłaszcza dla dziejów kultury późnego antyku.
Twórczość Epigramata de diversis rebus (Epigramy na różne tematy) – około 120 epigramów o różnej tematyce Ephemeris id est totius diei negotium (Dziennik, czyli Zajęcia w ciągu całego dnia) – opis zajęć trwających od rana do wieczora o różnym metrum, skomponowany przed 367.