Michał Strogow (inny tytuł: Kurier carski, fr. Michel Strogoff. Le courier du tzar, 1876) – dwutomowa powieść przygodowa autorstwa Juliusza Verne’a z cyklu Niezwykłe podróże złożona z 32 rozdziałów (tom I złożony z 17 rozdziałów, tom II złożony z 15 rozdziałów).
Pierwszy polski przekład pojawił się w odcinkach w 1876 roku, a w postaci książkowej w 1925 roku.
W Rosji przez pewien czas objęta była zakazem drukuE. Brandys, Komentarz, w Juliusz Verne. Zbiór pism w dwunastu tomach, Państwowe Wydawnictwo Literatury Pięknej, Moskwa 1957, tom 12, strona 673 William Butcher, Jules Verne. The Definitive Biography, Thunder's Mouth Press, New York 2006, strona XXVI i strona (nlb) 331 .
Zarys fabuły Moskwa, lato, ok. 1864 roku. Na Kremlu odbywa się narada cara Aleksandra II. W południowej Rosji trwają walki z Tatarami pod wodzą emira Buchary. Linie telegraficzne są przecięte. W Irkucku, na Syberii broni się rosyjskie wojsko pod dowództwem brata cara. Jednak car wie, że zdrajca, były pułkownik rosyjski Iwan Ogariew, ma zamiar przedostać się do Irkucka i udając lojalnego oficera starać się doprowadzić do klęski Rosjan. Car pisze list z ostrzeżeniem dla brata i jego dostarczenie zleca Michałowi Strogowowi z korpusu kurierów carskich. Kurier musi więc pierwszy dostać się do Irkucka aby zapobiec klęsce.