Bielany (dawn. niem. Weißhof) – część urzędowa Torunia zlokalizowana na prawobrzeżu, w północno-zachodniej części miasta. Od zachodu i północy graniczą z Barbarką, od wschodu z Wrzosami i Chełmińskim Przedmieściem, zaś od południa z Bydgoskim Przedmieściem. W 2016 roku liczba osób zameldowanych na pobyt stały na Bielanach wynosiła 4 453.
Nazwa osiedla pochodzi prawdopodobnie od charakteru okolicznych gleb – piasków. Istnieje również hipoteza, że nazwa Bielany wywodzi się od istniejących tu niegdyś bielników – blichów, w których bielono wosk i płótno.
Geografia Bielany leżą na wzgórzach wydmowych, ciągnących się w stronę Barbarki i dalej na północny zachód. Większość powierzchni osiedla zajmują lasy iglaste, przeważnie sosnowe. Są oddzielone od centrum Torunia zalesionym pasem wydmowym, nazywanym laskiem bielańskim.
Historia Od średniowiecza do XVIII wieku na Bielanach znajdowało się miejsce straceń przestępców (tzw. Wiesiołki, Szubienicza Góra, oryg. Galgenberg).