Państwo to swoją flotą zagrażało posiadłościom bizantyjskim i frankijskim w Italii i na Sycylii.
Po uporządkowaniu spraw zewnętrznych Leon wziął w swoje ręce sprawy Kościoła. Leon pochodził ze Wschodu i był ikonoklastą, chciał przywrócić ikonoklazm. Kazał aresztować słynnego ikonofila Teodora Studytę, skazując go na wygnanie razem z patriarchą Niceforem. Wiosną 815 roku cesarz zwołał synod do Konstantynopola, na którym potępiono kult obrazów i postanowienia II Soboru Nicejskiego oraz cesarzową Irenę za walkę przeciw ikonoklastom. Rozpoczęło się masowe niszczenie obrazów. Do opozycji przeciw cesarzowi przeszedł nawet jego przyjaciel Michał z Amorion, więc cesarz go uwięził.
Podjęte przez Leona energiczne kroki skierowane przeciwko paulicjanom oraz zwolennikom kultu ikon zaowocowały powstaniem silnej opozycji oraz zawiązaniem spisku, któremu przewodził niegdysiejszy towarzysz broni Leona, Michał z Amorion. Po wykryciu spisku, zagrożony uwięzieniem Michał dokonał zamachu stanu, w wyniku którego w dniu Bożego Narodzenia 820 r. Leon został obalony i zamordowany.
Rodzina Ze swoją żoną Teodosją, córką patrycjusza Arsabera, Leon V miał kilkoro dzieci w tym: Symbatiosa, współcesarza w latach 814–820 jako Konstantyn.
Przypisy
Bibliografia
Kazimierz Zakrzewski, Historia Bizancjum, Kraków 1999.
Kategoria:Cesarze bizantyńscy Kategoria:Zmarli w 820