410..
W 1626 Iemitsu i Hidetada odwiedzili w Kioto cesarza Go-Mizunoo, cesarzową Masako (córkę Hidetady i siostrę Iemitsu) i księżniczkę Okiko. Wcześniejsze relacje z Go-Mizunoo pogorszyły się po Incydencie Purpurowej Szaty (紫衣事件, shi-e jiken), podczas którego cesarz został oskarżony o nadanie honorowych, purpurowych szat dla więcej niż dziesięciu duchownych wbrew edyktowi, który zakazywał ich przez dwa lata (prawdopodobnie żeby rozbić więź między cesarzem i religijnymi kręgami). Siogunat interweniował unieważniając nadane przywileje. Powodem abdykacji Go-Mizunoo było wejście mamki Iemitsu i Masako na obszar dworu cesarskiego, mimo panującego zakazu. W wyniku tego księżniczka Okiko przejęła władzę jako cesarzowa Meishō. Siogun stał się teraz wujkiem zasiadającego na tronie monarchy.
W 1632 zmarł ō-gosho HidetadaTitsingh, str. 411. i Iemitsu objął realną władzę w państwie. Aż do śmierci Tadanagi w 1633 czuł groźbę przejęcia przez niego władzy.
Siogun Iemitsu (1632–1651) Hidetada pozostawił swoich doradców, zasłużonych daimyō, aby służyli jako regenci Iemitsu. Po śmierci brata w 1633 Iemitsu zdymisjonował owych doradców i na ich stanowiska wyznaczył swoich przyjaciół. Z ich pomocą utworzył silną, scentralizowaną administrację.