Pierwszym zespołem w jakim grał była amatorska kapela punkrockowa Tenisówki Bapci Stasi. Hoffmann był jej członkiem w 1994 roku, jako licealista, jednak rozczarowany miernym poziomem twórczości postanowił szukać innej drogi artystycznej. Po rozstaniu z macierzystą formacją wszedł w skład wykonującej rap grupy Dos Maestros. Był to zespół, z którego wywodził się Jakub „Ceube” Sawicki, członek zespołu Trzyha(po jego odejściu przemianowanego na Warszafski Deszcz). Hoffmann został z niego wyrzucony po nagraniu zaledwie dwóch utworów. Początkujący muzyk zdążył mimo to pochwalić się wielu osobom swoją działalnością hip-hopową, w wyniku czego zagaił do niego Paweł Rymsza zwany „Nestorem”, który sam rapował i pisał teksty. Zaproponował Hoffmannowi by został jego producentem, na co ten się zgodził.
Nestor i Afrojax założyli duet Shit Lives Forever, który w marcu 1995 roku wydał swoje pierwsze demo. Wkrótce odeszli od formuły raper-producent i obaj zaczęli zarówno rapować, jak i tworzyć muzykę. SLF wydali w sierpniu tego roku drugie demo zatytułowane Ura Fuckin' Loser. Bity wykonywane były na komputerze Amiga 500, a wokale nagrywane na magnetofonie z funkcją karaoke. Muzycy bezskutecznie starali się zainteresować S.P. Records umieszczeniem swojej twórczości na składance S.P..