Powyżej następnego progu skalnego znajduje się czwarte piętro – suchy kocioł lodowcowy.

Topografia i nazewnictwo Z nazewnictwem i granicami Doliny Ciemnosmreczyńskiej istnieje spore zamieszanie. Witold Henryk Paryski w Wielkiej encyklopedii tatrzańskiej wyróżnia w niej 4 piętra, a dwa najwyższe nazywa Doliną Piarżystą. Władysław Cywiński za dolne granice Doliny Ciemnosmreczyńskiej uznaje próg poniżej Niżniego Ciemnosmreczyńskiego Stawu, nie uznaje więc pierwszego piętra, zaś Doliną Piarżystą nazywa tylko najwyższe piętro z suchym kotłem lodowcowym. W literaturze można spotkać się także z takim ujęciem, w którym całą dolinę powyżej progu Ciemnosmreczyńskiej Siklawy nazywa się Doliną Piarżystą. Tak nazywali ją dawniej górale i takie ujęcie reprezentuje np. Józef Nyka.

W ujęciu W. Cywińskiego granice Doliny Ciemnosmreczyńskiej tworzą: od północnego wschodu – odcinek grani głównej Tatr między Wyżnim Liptowskim Kosturem a Przełęczą nad Wrotami. Znajduje się za nim Dolina Pięciu Stawów Polskich i Dolina za Mnichem; od południowego zachodu – grań od Wyżniego Pośredniego Wierszyka po Przybylińską Czubę.