Po oddaleniu zarzutów został w sierpniu tego roku przeniesiony do stalagu III-A w Luckenwalde, gdzie prowadzono przygotowawcze kursy propagandowe ROA. Objął taką samą funkcję, co w Dabendorfie. Na początku 1944 r. został propagandystą ROA w stalagu 303. Od początku 1945 r. w stopniu porucznika dowodził kompanią sztabową nowo formowanej 2 Dywizji Piechoty Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji. 10 maja tego roku wraz z pozostałymi żołnierzami dywizji dostał się do niewoli sowieckiej. Po deportacji do ZSRR został w lutym 1946 r. skazany na karę 10 lat łagrów z prawem zwolnienia po 5 latach. 20 czerwca 1950 r. przedłużono mu karę do 25 lat łagrów. Dalsze jego losy są nieznane.
Linki zewnętrzne
Bibliografia Kirył M. Aleksandrow, Офицерский корпус армии генерала - лейтенанта А. А. Власова, 1944 - 1945, 2001
Kategoria:Radzieccy kolaboranci III Rzeszy Kategoria:Radzieccy wojskowi Kategoria:Rosjanie pochodzenia żydowskiego Kategoria:Więźniowie radzieckich łagrów Kategoria:Wojskowi rosyjskich formacji kolaboranckich w służbie Niemiec hitlerowskich Kategoria:Wojskowi Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej Kategoria:Urodzeni w 1919